Modern · Philosophical
Ghani Khan
غني خان
Poet, philosopher, painter, and sculptor with a singular voice shaped by beauty, free thought, and human contradiction.
Life and work
Introduction
Abdul Ghani Khan was one of the twentieth century’s major Pashto poets, philosophers, and artists. The son of Abdul Ghaffar Khan, he found his own literary voice not in politics but in the pursuit of beauty, existence, reason, and love.
Ghani Khan’s poetry brings together wit, colour, philosophy, and restless questioning. He also painted and sculpted, writing poetry in conversation with artistic traditions from both East and West.
The most distinctive and widely recognised voice in modern Pashto philosophical poetry.
Recorded works
Poems
گډه شه گډه شه
د حرکت شاعری اؤ د ليدلو قران
گيله
دا څۀ انعامونه دی، حسابونه دی، کتابونه دی
گنی دنيا ښه ده
د بېغمۍ لږ خوب
باميان
زۀ د زړۀ په سرو وينو ژاړمه ژړيږمه
پروت يمه يواځې
پروت يمه يواځې، تور غمونه رانه تاؤ دی
ډانډت
چې نۀ خوند لری نۀ جوش، نۀ سرور اؤ نۀ خمار
حُسېن (رض)
دا قيامت دے کۀ معراج دے او که ورځ د کربلا؟
اے زما وطنه
اے زما وطنه د لعلونو خزانې زما
دُنيا
ما د وينځې پښو کښې شهزاده په ژړا وليدۀ
د ټېگور ثناء (ترجمه)
ستا په يو بڅری به زۀ زر ډيوگۍ بلې کړم
د وصال مزه
د وصال مزه کۀ ما نۀ وې څکلې
يورپ
د مغرب د سوی زړۀ نه، يوه سوې کريکه وځی
يو نامعلوم جانان ته
چې څۀ مې زړۀ کښې دی وئيلې نۀ شم چې دروغ وايمه شرميږم
ريدی گل
يوه ورځې يو صحرا کښې په ښکار وتې ؤم روان
ربه!
اے په ښېست مئينه جوړؤنکی د گلاب ربه!
رب
د انسان د عقله لرې
يو ټکے
دا لکها زره کتابه، مونږ دا ټکے زده کړې
يو' ان
قسمته کښېنه په ارام کښېنه
تصور
زۀ يم ناست ځان له جانان يو تصورکښې جوړومه
ټالۍ
ژوند مې ټال دے زۀ پرې زانگم
رنگ
ښۀ دے په رنگونو کښې زړگيه د ځوانۍ رنگ
رنگونه
سپين سره مې نۀ لگی
قادره! ذوالجلاله (ج)
چې زۀ شوم درنه ورک
راکه ساقی راکه شراب
زړۀ مې تورې خاؤرې، بهر تاؤ رانه انگار دے
منم
ولاړ ومه په اور کښې ماوې اور زما قسمت
مسلمان
مسلمان هغه بنده دے چې ئې شونډې تل موسکۍ وی
ځمه ځمه ځمه
په رڼا باندې مئين يم خو تيارو نه نۀ يرېږم
ځار درنه شمه
اے خدايه! عقل راکړه، اے خدايه! پويه را
گلونه د ورخاړی
گلونه د ورخاړی
گوگوشتو
همه بحث ئې فالتو
هوبرگيه هو
پېښ په لېونی باندې شو پيښ لېونے يؤ
ماتم
دا خو نۀ وې غم له جوړې
مينه
مينه حُسن جوړ کړی بيا پرې شی مئينه، مينه
مينه اؤ حسن
ستوری ته اسمان کښې يوه ورځ ووې هلال
د بچو ترانه
خوږ دے ماته ملک زما
خوږو غمگينو سترگو
مړاوو، د اوښکو ډکو، خوږو غمگينو سترگو
خيال
خياله لږ په خيال کښې ځه
ارمان
چرته د ورک تېر شوی غم سيوری
ځوانه
وران دې گلسان دے اے بلبله! د پښتون د باغ
قيصه
توره توره شپه د جړۍ
بکواس
راځه زما زړگيه يو به تۀ شې يو به زۀ
حوره
خلاص شراب جنت کښې شو ټولگے راغے د حورو
خانان
عجييبه دې ده خانی عجيبه دې ده ځوانی
خمبيره
هره خمبيره کښې يو خوا اور بلخوا اوبۀ وی
ديناگۍ
دنياگۍ څۀ ده غم اؤ غوغا ده
د عشق نوُر
د اسمان د سوری لاندې
د ښاپېرو شهزادگۍ
د سرو زرو محل کښې يوتخت وۀ د لالونو
عشق
سوز نۀ دے عشق ساز نۀ دے عشق اه او گريان نۀ دے عشق
Books and editions