Portrait of Rahman Baba
Portrait of Rahman Baba. Unknown manuscript artist · Public domain · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · Sufi

Rahman Baba

رحمان بابا

Pashto’s great Sufi poet, whose direct language carries themes of love, humility, and human unity.

Life and work

Introduction

Abdur Rahman Mohmand, widely known as Rahman Baba, was a seventeenth-century Sufi poet. He lived around Peshawar and kept his distance from courtly praise and political power.

The Divan of Rahman Baba is among the most widely read works in Pashto. His ghazals express deep mystical thought in a flowing language that has remained alive in popular memory.

The most beloved voice of the Pashto Sufi ghazal; his divan has circulated in numerous manuscripts since the eighteenth century.

Recorded works

Poems

غزل

ولې نه گورې و ماته سم په څۀ

ولې نه گورې و ماته سم په څۀ

Rahman Baba
غزل

لږ يې وپوښته چې حال يې د زړه څه دی

لږ يې وپوښته چې حال يې د زړه څه دی

Rahman Baba
غزل

گاه په غارمه شوځې گهې رېږدې په ساړۀ

گاه په غارمه شوځې گهې رېږدې په ساړۀ

Rahman Baba
غزل

چې غرقاب شي تر مژگان په يم د زړۀ

چې غرقاب شي تر مژگان په يم د زړۀ

Rahman Baba
غزل

نه يم خوښ د سرو گلونو په سايا زه

نه يم خوښ د سرو گلونو په سايا زه

Rahman Baba
غزل

په دوران مې هسې رنگ دلبر پيدا شه

په دوران مې هسې رنگ دلبر پيدا شه

Rahman Baba
غزل

چې نصيب يې سينه چاکه زړه فاگار شه

چې نصيب يې سينه چاکه زړه فاگار شه

Rahman Baba
غزل

بيا مې زړه د تورو زلفو مسخر شۀ

بيا مې زړه د تورو زلفو مسخر شۀ

Rahman Baba
غزل

هېڅ مې نه زده نه پوهېږم دا څه پېر شۀ

هېڅ مې نه زده نه پوهېږم دا څه پېر شۀ

Rahman Baba
غزل

چې له سترگو مې خوناب د زړه عيان شۀ

چې له سترگو مې خوناب د زړه عيان شۀ

Rahman Baba
غزل

که په عقل پسې لاړم په کار نه شۀ

که په عقل پسې لاړم په کار نه شۀ

Rahman Baba
غزل

چې پخته شي اشنايي

چې پخته شي اشنايي

Rahman Baba
غزل

په پښتو کې رحمان ووې

په پښتو کې رحمان ووې

Rahman Baba
غزل

عاشقۍ راباندې سيوری کړه مرۍ

عاشقۍ راباندې سيوری کړه مرۍ

Rahman Baba
غزل

که له تا يې شرم نه کيدی مهرۍ

که له تا يې شرم نه کيدی مهرۍ

Rahman Baba
غزل

ستا د تورو زلفو په ياداشت مې سترگې اوري

ستا د تورو زلفو په ياداشت مې سترگې اوري

Rahman Baba
غزل

د نمر مخ چې ستا له مخه نه شرمېږي

د نمر مخ چې ستا له مخه نه شرمېږي

Rahman Baba
غزل

چا چې نمري وي په خپلو وينو وللي

چا چې نمري وي په خپلو وينو وللي

Rahman Baba
غزل

خدای دې وژغوره له هرې پرېشانۍ

خدای دې وژغوره له هرې پرېشانۍ

Rahman Baba
غزل

زلفې دې له ډېرې درازۍ پای تر سر دي

زلفې دې له ډېرې درازۍ پای تر سر دي

Rahman Baba
غزل

سپينې اوښکې زيړ رخسار د مينې له دولته

سپينې اوښکې زيړ رخسار د مينې له دولته

Rahman Baba
غزل

که دلدار په دلدارۍ زما قدم ږدي

که دلدار په دلدارۍ زما قدم ږدي

Rahman Baba
غزل

د دنيا روزگار همه و بله غولول دي

د دنيا روزگار همه و بله غولول دي

Rahman Baba
غزل

سپين رخسار او مشکين خال دې وبله ضم دي

سپين رخسار او مشکين خال دې وبله ضم دي

Rahman Baba
غزل

چې د خپل اشنا له وصله مهجوران دي

چې د خپل اشنا له وصله مهجوران دي

Rahman Baba
غزل

د هغو لښتې په سر د غره روان دي ـ

د هغو لښتې په سر د غره روان دي ـ

Rahman Baba
غزل

چې دا هسې لاس په لاس دنيا پرېښودي

چې دا هسې لاس په لاس دنيا پرېښودي

Rahman Baba
غزل

ميخوران که يې خبر شي له مستۍ نه

ميخوران که يې خبر شي له مستۍ نه

Rahman Baba
غزل

څرخ مې ستا د بڼو غشي په سينه دي

څرخ مې ستا د بڼو غشي په سينه دي

Rahman Baba
غزل

دا ژوندي چې معلومېږي واړه مړه دي

دا ژوندي چې معلومېږي واړه مړه دي

Rahman Baba
غزل

عاشقان دې په اور سوي دي که نه دي

عاشقان دې په اور سوي دي که نه دي

Rahman Baba
غزل

چا چې کړې و دنيا وته اسرې دي

چا چې کړې و دنيا وته اسرې دي

Rahman Baba
غزل

ستا له غمه مې په مخ باندې ولې دي

ستا له غمه مې په مخ باندې ولې دي

Rahman Baba
غزل

له چشمانو مې له غمه اوښکې اوري

له چشمانو مې له غمه اوښکې اوري

Rahman Baba
غزل

صبحدم چې هغه يار راباندې راشي

صبحدم چې هغه يار راباندې راشي

Rahman Baba
غزل

چې شهيد دتورو سترگو په خنجر شي

چې شهيد دتورو سترگو په خنجر شي

Rahman Baba
غزل

چې غبار د ستا د لارې په خوا ورشي

چې غبار د ستا د لارې په خوا ورشي

Rahman Baba
غزل

تبسم مې د وگړي په روزگار شي

تبسم مې د وگړي په روزگار شي

Rahman Baba
غزل

کرد گلو کړه چې سيمه دې گلزار شي

کرد گلو کړه چې سيمه دې گلزار شي

Rahman Baba
غزل

هر وگړی چې منصور غوندې په دار شي

هر وگړی چې منصور غوندې په دار شي

Rahman Baba
غزل

که دې غم د درست جهان تر زړه چاپېر شي

که دې غم د درست جهان تر زړه چاپېر شي

Rahman Baba
غزل

که د زرو مېړو سر وي خو چې مړ شي

که د زرو مېړو سر وي خو چې مړ شي

Rahman Baba
غزل

هر چې ستا په زنخدان کې يې منزل شي

هر چې ستا په زنخدان کې يې منزل شي

Rahman Baba
غزل

که د زړه په وينو رنگ دچا گوگل شي

که د زړه په وينو رنگ دچا گوگل شي

Rahman Baba
غزل

که سل ځله هم کنار وهم بغل شي

که سل ځله هم کنار وهم بغل شي

Rahman Baba
غزل

هغه دم چې زړه ملال شي

هغه دم چې زړه ملال شي

Rahman Baba
غزل

هغه زړه چې خدای روښان کا جام د جم شي

هغه زړه چې خدای روښان کا جام د جم شي

Rahman Baba
غزل

چې مجنون غوندې يو موټی استخوان شي

چې مجنون غوندې يو موټی استخوان شي

Rahman Baba

Books and editions

Bibliography