Portrait of Khushal Khan Khattak
Portrait of Khushal Khan Khattak. Centiplus · Creative Commons; see source page · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · National

Khushal Khan Khattak

خوشحال خان خټک

Poet, writer, chieftain, and warrior, and a major figure in Pashto literature and a forceful voice for Afghan unity.

Life and work

Introduction

Khushal Khan Khattak was a seventeenth-century poet, writer, tribal leader, and warrior. His life encompassed service to the Mughal court, imprisonment, resistance, and a sustained call for Pashtun unity.

In poetry and prose, Khushal wrote about love, ethics, medicine, hunting, politics, and courage. His vast literary legacy helped establish Pashto as a complete intellectual and literary language.

The most wide-ranging author in classical Pashto literature and one of the principal founders of Pashtun national thought.

Recorded works

Poems

غزل

تازی سپی چې په نمړۍ مومې ويړيا دی

تازی سپی چې په نمړۍ مومې ويړيا دی

Khushal Khan Khattak
غزل

جهان شرم، نام و ننگ دی

جهان شرم، نام و ننگ دی

Khushal Khan Khattak
غزل

چې توفيق ورکوي رب العالمين دی

چې توفيق ورکوي رب العالمين دی

Khushal Khan Khattak
غزل

چې خون په غاړه کېږي له دې کاره څه خو غم دی

چې خون په غاړه کېږي له دې کاره څه خو غم دی

Khushal Khan Khattak
غزل

ايمل خان، دريا خان دواړه په ښه رنگ تېر شول په ننگ کې

ايمل خان، دريا خان دواړه په ښه رنگ تېر شول په ننگ کې

Khushal Khan Khattak
غزل

چې بندي د يار د زلفو په کمند دی

چې بندي د يار د زلفو په کمند دی

Khushal Khan Khattak
غزل

چې راغلی په حيله دی

چې راغلی په حيله دی

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې خپل مېن نيولی تر آغوش دی

چې مې خپل مېن نيولی تر آغوش دی

Khushal Khan Khattak
نظم

دارو د خفته باد

د بنگرې وله هم ښه ده

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په آن و آن په مځکه په اسمان دی

چې په آن و آن په مځکه په اسمان دی

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مور پلار ځنې آزار شي، هغه عاق دی

چې مور پلار ځنې آزار شي، هغه عاق دی

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې کړی هر آثام دی

چې مې کړی هر آثام دی

Khushal Khan Khattak
غزل

چې د خپل عقل ويل کا هغه کله خردمند دی

چې د خپل عقل ويل کا هغه کله خردمند دی

Khushal Khan Khattak
غزل

چا يې راز د خولې تحقيق نه دی موندلی

چا يې راز د خولې تحقيق نه دی موندلی

Khushal Khan Khattak
غزل

چې يې مخ تر گل زېبا دی، يار زما دی

چې يې مخ تر گل زېبا دی، يار زما دی

Khushal Khan Khattak
غزل

څوک په لوري د کعبې ځي په هی هی

څوک په لوري د کعبې ځي په هی هی

Khushal Khan Khattak
غزل

خلق فراغت کا زه، تل ستا په غم نيولی

خلق فراغت کا زه، تل ستا په غم نيولی

Khushal Khan Khattak
غزل

د ځوانيې په خوبيه کې څه شک دی

د ځوانيې په خوبيه کې څه شک دی

Khushal Khan Khattak
غزل

د عطار خوني عطار و ته اظهار دی

د عطار خوني عطار و ته اظهار دی

Khushal Khan Khattak
غزل

د دانا په حال نادان کله خبر دی

د دانا په حال نادان کله خبر دی

Khushal Khan Khattak
غزل

د دني دنيا دا هسې قرار داد دی

د دني دنيا دا هسې قرار داد دی

Khushal Khan Khattak
غزل

د همه خلقو نظر په خپل بهبود دی

د همه خلقو نظر په خپل بهبود دی

Khushal Khan Khattak
غزل

د يار مخ که په ظاهر له ما جدا شو

د يار مخ که په ظاهر له ما جدا شو

Khushal Khan Khattak
غزل

د خاطر مې له اندوهه نه څه ننگ دی

د خاطر مې له اندوهه نه څه ننگ دی

Khushal Khan Khattak
غزل

دلربا، خوبا اوربل دې تېر و بېر دی

دلربا، خوبا اوربل دې تېر و بېر دی

Khushal Khan Khattak
غزل

دا ويی زما د راز دی

دا ويی زما د راز دی

Khushal Khan Khattak
غزل

دا ستم چې خپل اشنا دی په ماکړی

دا ستم چې خپل اشنا دی په ماکړی

Khushal Khan Khattak
غزل

دا سړی خو په ادب سره سړی دی

دا سړی خو په ادب سره سړی دی

Khushal Khan Khattak
غزل

د هوښيار د نادان هومره تفاوت دی

د هوښيار د نادان هومره تفاوت دی

Khushal Khan Khattak
غزل

د سوخته و يو وصال دی

د سوخته و يو وصال دی

Khushal Khan Khattak
غزل

د فساد فکر مې نشته، خدای حاضر دی

د فساد فکر مې نشته، خدای حاضر دی

Khushal Khan Khattak
غزل

د ناکس د تربيت سره څه کار دی

د ناکس د تربيت سره څه کار دی

Khushal Khan Khattak
غزل

رفتار يې مستانه دی

رفتار يې مستانه دی

Khushal Khan Khattak
غزل

رحمت په اکوړي شه چې يې ونيوه ځای سرای

رحمت په اکوړي شه چې يې ونيوه ځای سرای

Khushal Khan Khattak
غزل

ستا له جوره، ظلمه هيڅ نه کړای ژړلی

ستا له جوره، ظلمه هيڅ نه کړای ژړلی

Khushal Khan Khattak
غزل

ستا د کښلي مخ په خال مې زړه په داغ دی

ستا د کښلي مخ په خال مې زړه په داغ دی

Khushal Khan Khattak
غزل

ستا وصال لکه درياب دی، زه ماهی

ستا وصال لکه درياب دی، زه ماهی

Khushal Khan Khattak
غزل

ساقي! راکړه و ما می

ساقي! راکړه و ما می

Khushal Khan Khattak
غزل

ستم دې د عينينو ياره عين عنايت دی

ستم دې د عينينو ياره عين عنايت دی

Khushal Khan Khattak
غزل

سر په بيدې بېديا ونيوای ژړلی

سر په بيدې بېديا ونيوای ژړلی

Khushal Khan Khattak
غزل

شفاعت د محمد ثابت په نص دی

شفاعت د محمد ثابت په نص دی

Khushal Khan Khattak
غزل

ښه هغه چې لاړ بېخوده په خيال ستا دی

ښه هغه چې لاړ بېخوده په خيال ستا دی

Khushal Khan Khattak
نظم

د ټوخي دارو

مستياره که ښه ميده شي

Khushal Khan Khattak
غزل

ښه هغه چې ښه يې رنگ ښه يې جمال دی

ښه هغه چې ښه يې رنگ ښه يې جمال دی

Khushal Khan Khattak
غزل

غم آخر شو، د ښاد يې روزگار راغی

غم آخر شو، د ښاد يې روزگار راغی

Khushal Khan Khattak
غزل

که مې ياد، که مې ناياد کاندي مخدوم دی

که مې ياد، که مې ناياد کاندي مخدوم دی

Khushal Khan Khattak
غزل

که دا عقل د همه خلقو يکسان وای

که دا عقل د همه خلقو يکسان وای

Khushal Khan Khattak
غزل

که مېوه د چندڼ نشته، هسې شنډ دی

که مېوه د چندڼ نشته، هسې شنډ دی

Khushal Khan Khattak

Books and editions

Bibliography