Portrait of Rahman Baba
Portrait of Rahman Baba. Unknown manuscript artist · Public domain · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · Sufi

Rahman Baba

رحمان بابا

Pashto’s great Sufi poet, whose direct language carries themes of love, humility, and human unity.

Life and work

Introduction

Abdur Rahman Mohmand, widely known as Rahman Baba, was a seventeenth-century Sufi poet. He lived around Peshawar and kept his distance from courtly praise and political power.

The Divan of Rahman Baba is among the most widely read works in Pashto. His ghazals express deep mystical thought in a flowing language that has remained alive in popular memory.

The most beloved voice of the Pashto Sufi ghazal; his divan has circulated in numerous manuscripts since the eighteenth century.

Recorded works

Poems

غزل

په تلخۍ د ميو هر څوک ميخوار نه دی

په تلخۍ د ميو هر څوک ميخوار نه دی

Rahman Baba
غزل

دعشق زخم څه د زخم په شان نه دی

دعشق زخم څه د زخم په شان نه دی

Rahman Baba
غزل

که دخلکو و نظر ته آدمی دی

که دخلکو و نظر ته آدمی دی

Rahman Baba
غزل

په ظاهر صورت چې ستا د در گدای دی

په ظاهر صورت چې ستا د در گدای دی

Rahman Baba
غزل

که مطلب و مدعا د سړی خدای دی

که مطلب و مدعا د سړی خدای دی

Rahman Baba
غزل

ته په هره گړۍ غم د سيم و زر خورې

ته په هره گړۍ غم د سيم و زر خورې

Rahman Baba
غزل

تر ابدې ورځې پورې به جفا کړې

تر ابدې ورځې پورې به جفا کړې

Rahman Baba
غزل

په پيرۍکې چې هوس دميو ناب کړې

په پيرۍکې چې هوس دميو ناب کړې

Rahman Baba
غزل

چې مدام د بل و عيب وته نظر کړې

چې مدام د بل و عيب وته نظر کړې

Rahman Baba
غزل

که نظر په ماتو گوډو د روزگار کړې

که نظر په ماتو گوډو د روزگار کړې

Rahman Baba
غزل

ما په تا پسې دا سپينې جامې رنگ کړې

ما په تا پسې دا سپينې جامې رنگ کړې

Rahman Baba
غزل

خدايه زړه د مهرويانو مهربان کړې

خدايه زړه د مهرويانو مهربان کړې

Rahman Baba
غزل

څو به هسې آزادي په دا جهان کړې

څو به هسې آزادي په دا جهان کړې

Rahman Baba
غزل

تا چې مخ د پري سترگې د آهو کړې

تا چې مخ د پري سترگې د آهو کړې

Rahman Baba
غزل

که د عشق شکرې تېرې تر گلو کړې

که د عشق شکرې تېرې تر گلو کړې

Rahman Baba
غزل

ولې ولې و عاشق ته نظر نه کړې

ولې ولې و عاشق ته نظر نه کړې

Rahman Baba
غزل

و خوبانو وته ولې نظر نه کړې

و خوبانو وته ولې نظر نه کړې

Rahman Baba
غزل

د بهار د گلو عمر مدام نه وي

د بهار د گلو عمر مدام نه وي

Rahman Baba
غزل

اشنايي توره بلا ده اشنا مه شې

اشنايي توره بلا ده اشنا مه شې

Rahman Baba
غزل

ستا د مينې گوهر نشته په هر آب کې

ستا د مينې گوهر نشته په هر آب کې

Rahman Baba
غزل

يا دا ستا چشم آبرو وينم په خواب کې

يا دا ستا چشم آبرو وينم په خواب کې

Rahman Baba
غزل

زړه مې بايلو ستا په مهر محبت کې

زړه مې بايلو ستا په مهر محبت کې

Rahman Baba
غزل

مغرور مه اوسه د عشق په کاروبار کې

مغرور مه اوسه د عشق په کاروبار کې

Rahman Baba
غزل

مدام ناست يم وچ گوگل سترگې په تم کې

مدام ناست يم وچ گوگل سترگې په تم کې

Rahman Baba
غزل

د بلبل له حاله زده کړه په خزان کې

د بلبل له حاله زده کړه په خزان کې

Rahman Baba
غزل

هسې بې ياره خفه يم په جهان کې

هسې بې ياره خفه يم په جهان کې

Rahman Baba
غزل

زړه مې ډوب ډوب کېږي ستا دغم په غلغلو کې

زړه مې ډوب ډوب کېږي ستا دغم په غلغلو کې

Rahman Baba
غزل

هسې خوښ يم ستا در په خاکسارۍ کې

هسې خوښ يم ستا در په خاکسارۍ کې

Rahman Baba
غزل

سپين مخونه تور کودی شي په پيرۍ کې

سپين مخونه تور کودی شي په پيرۍ کې

Rahman Baba
غزل

وخت د عيش و طرب تېر شه خزان راغی

وخت د عيش و طرب تېر شه خزان راغی

Rahman Baba
غزل

مست په هغه مخ يم چې مستانې لري سترگې

مست په هغه مخ يم چې مستانې لري سترگې

Rahman Baba
غزل

چې وصال د خپل جانان مې دی موندلی

چې وصال د خپل جانان مې دی موندلی

Rahman Baba
غزل

بدلوې په دنيا دين و ايمان ولې

بدلوې په دنيا دين و ايمان ولې

Rahman Baba
غزل

په نور چا پسې بې خدايه ژاړې ولې

په نور چا پسې بې خدايه ژاړې ولې

Rahman Baba
غزل

کشکې زه خاورې ايرې دستا د در وی

کشکې زه خاورې ايرې دستا د در وی

Rahman Baba
غزل

ډېرې خولې زما په ياد شکر خورې شوې

ډېرې خولې زما په ياد شکر خورې شوې

Rahman Baba
غزل

ته چې ماته وايې چې په چا باندې شيدا يې

ته چې ماته وايې چې په چا باندې شيدا يې

Rahman Baba
غزل

خو زما په ورمېږه ماتول شېر يې

خو زما په ورمېږه ماتول شېر يې

Rahman Baba
غزل

چې يوه ذره نه به وږی يا به موړ يې

چې يوه ذره نه به وږی يا به موړ يې

Rahman Baba
غزل

بد يې واړه په ښه ونسه رحمانه

بد يې واړه په ښه ونسه رحمانه!

Rahman Baba
غزل

په ځوانۍ کې بد دماغه بد گومان يې

په ځوانۍ کې بد دماغه بد گومان يې

Rahman Baba
غزل

هغه يار چې ښايسته دی تر آفتابه

هغه يار چې ښايسته دی تر آفتابه

Rahman Baba
غزل

ستا جفا د حد په هورته شوه صنمه

ستا جفا د حد په هورته شوه صنمه

Rahman Baba
غزل

په اول کې تا د عشق وهلې لافې

په اول کې تا د عشق وهلې لافې

Rahman Baba
غزل

ساقي راکړه ته و ماته جام د رقص

ساقي راکړه ته و ماته جام د رقص

Rahman Baba
غزل

تل ژړا فرياد کړم د لبر پر استانه

تل ژړا فرياد کړم د لبر پر استانه

Rahman Baba
غزل

يو ځل وليدې ديار پرېشانې زلفې

يو ځل وليدې ديار پرېشانې زلفې

Rahman Baba
غزل

بې له مينې مې روزگار نه شي پنا يم

بې له مينې مې روزگار نه شي پنا يم

Rahman Baba

Books and editions

Bibliography