د رحمان بابا انځور
د رحمان بابا انځور. Unknown manuscript artist · Public domain · د انځور سرچینه ↗ (په نوې کړکۍ کې پرانیستل کېږي)

کلاسیک · تصوف

رحمان بابا

Rahman Baba

د پښتو ژبې ستر صوفي شاعر؛ کلام یې د مینې، تواضع او انساني یووالي په ساده ژبه بیانوي.

ژوند او اثر

پېژندنه

عبدالرحمن مومند، چې په رحمان بابا مشهور دی، د اوولسمې پېړۍ صوفي شاعر و. هغه د پېښور شاوخوا ژوند وکړ او د دربار له ستاینې او سیاسي قدرت څخه لرې پاتې شو.

د رحمان بابا دیوان د پښتو د تر ټولو ډېر لوستل کېدونکو اثارو له ډلې دی. د ده غزل د عرفان ژور فکر په داسې روانه ژبه وایي چې د عامو خلکو په حافظه کې هم ژوندی پاتې شوی دی.

د پښتو صوفي غزل تر ټولو محبوب غږ؛ د ده دیوان له اتلسمې پېړۍ راهیسې په ګڼو خطي نسخو کې خپور شوی.

ثبت شوي اثار

شعرونه

غزل

په تلخۍ د ميو هر څوک ميخوار نه دی

په تلخۍ د ميو هر څوک ميخوار نه دی

رحمان بابا
غزل

دعشق زخم څه د زخم په شان نه دی

دعشق زخم څه د زخم په شان نه دی

رحمان بابا
غزل

که دخلکو و نظر ته آدمی دی

که دخلکو و نظر ته آدمی دی

رحمان بابا
غزل

په ظاهر صورت چې ستا د در گدای دی

په ظاهر صورت چې ستا د در گدای دی

رحمان بابا
غزل

که مطلب و مدعا د سړی خدای دی

که مطلب و مدعا د سړی خدای دی

رحمان بابا
غزل

ته په هره گړۍ غم د سيم و زر خورې

ته په هره گړۍ غم د سيم و زر خورې

رحمان بابا
غزل

تر ابدې ورځې پورې به جفا کړې

تر ابدې ورځې پورې به جفا کړې

رحمان بابا
غزل

په پيرۍکې چې هوس دميو ناب کړې

په پيرۍکې چې هوس دميو ناب کړې

رحمان بابا
غزل

چې مدام د بل و عيب وته نظر کړې

چې مدام د بل و عيب وته نظر کړې

رحمان بابا
غزل

که نظر په ماتو گوډو د روزگار کړې

که نظر په ماتو گوډو د روزگار کړې

رحمان بابا
غزل

ما په تا پسې دا سپينې جامې رنگ کړې

ما په تا پسې دا سپينې جامې رنگ کړې

رحمان بابا
غزل

خدايه زړه د مهرويانو مهربان کړې

خدايه زړه د مهرويانو مهربان کړې

رحمان بابا
غزل

څو به هسې آزادي په دا جهان کړې

څو به هسې آزادي په دا جهان کړې

رحمان بابا
غزل

تا چې مخ د پري سترگې د آهو کړې

تا چې مخ د پري سترگې د آهو کړې

رحمان بابا
غزل

که د عشق شکرې تېرې تر گلو کړې

که د عشق شکرې تېرې تر گلو کړې

رحمان بابا
غزل

ولې ولې و عاشق ته نظر نه کړې

ولې ولې و عاشق ته نظر نه کړې

رحمان بابا
غزل

و خوبانو وته ولې نظر نه کړې

و خوبانو وته ولې نظر نه کړې

رحمان بابا
غزل

د بهار د گلو عمر مدام نه وي

د بهار د گلو عمر مدام نه وي

رحمان بابا
غزل

اشنايي توره بلا ده اشنا مه شې

اشنايي توره بلا ده اشنا مه شې

رحمان بابا
غزل

ستا د مينې گوهر نشته په هر آب کې

ستا د مينې گوهر نشته په هر آب کې

رحمان بابا
غزل

يا دا ستا چشم آبرو وينم په خواب کې

يا دا ستا چشم آبرو وينم په خواب کې

رحمان بابا
غزل

زړه مې بايلو ستا په مهر محبت کې

زړه مې بايلو ستا په مهر محبت کې

رحمان بابا
غزل

مغرور مه اوسه د عشق په کاروبار کې

مغرور مه اوسه د عشق په کاروبار کې

رحمان بابا
غزل

مدام ناست يم وچ گوگل سترگې په تم کې

مدام ناست يم وچ گوگل سترگې په تم کې

رحمان بابا
غزل

د بلبل له حاله زده کړه په خزان کې

د بلبل له حاله زده کړه په خزان کې

رحمان بابا
غزل

هسې بې ياره خفه يم په جهان کې

هسې بې ياره خفه يم په جهان کې

رحمان بابا
غزل

زړه مې ډوب ډوب کېږي ستا دغم په غلغلو کې

زړه مې ډوب ډوب کېږي ستا دغم په غلغلو کې

رحمان بابا
غزل

هسې خوښ يم ستا در په خاکسارۍ کې

هسې خوښ يم ستا در په خاکسارۍ کې

رحمان بابا
غزل

سپين مخونه تور کودی شي په پيرۍ کې

سپين مخونه تور کودی شي په پيرۍ کې

رحمان بابا
غزل

وخت د عيش و طرب تېر شه خزان راغی

وخت د عيش و طرب تېر شه خزان راغی

رحمان بابا
غزل

مست په هغه مخ يم چې مستانې لري سترگې

مست په هغه مخ يم چې مستانې لري سترگې

رحمان بابا
غزل

چې وصال د خپل جانان مې دی موندلی

چې وصال د خپل جانان مې دی موندلی

رحمان بابا
غزل

بدلوې په دنيا دين و ايمان ولې

بدلوې په دنيا دين و ايمان ولې

رحمان بابا
غزل

په نور چا پسې بې خدايه ژاړې ولې

په نور چا پسې بې خدايه ژاړې ولې

رحمان بابا
غزل

کشکې زه خاورې ايرې دستا د در وی

کشکې زه خاورې ايرې دستا د در وی

رحمان بابا
غزل

ډېرې خولې زما په ياد شکر خورې شوې

ډېرې خولې زما په ياد شکر خورې شوې

رحمان بابا
غزل

ته چې ماته وايې چې په چا باندې شيدا يې

ته چې ماته وايې چې په چا باندې شيدا يې

رحمان بابا
غزل

خو زما په ورمېږه ماتول شېر يې

خو زما په ورمېږه ماتول شېر يې

رحمان بابا
غزل

چې يوه ذره نه به وږی يا به موړ يې

چې يوه ذره نه به وږی يا به موړ يې

رحمان بابا
غزل

بد يې واړه په ښه ونسه رحمانه

بد يې واړه په ښه ونسه رحمانه!

رحمان بابا
غزل

په ځوانۍ کې بد دماغه بد گومان يې

په ځوانۍ کې بد دماغه بد گومان يې

رحمان بابا
غزل

هغه يار چې ښايسته دی تر آفتابه

هغه يار چې ښايسته دی تر آفتابه

رحمان بابا
غزل

ستا جفا د حد په هورته شوه صنمه

ستا جفا د حد په هورته شوه صنمه

رحمان بابا
غزل

په اول کې تا د عشق وهلې لافې

په اول کې تا د عشق وهلې لافې

رحمان بابا
غزل

ساقي راکړه ته و ماته جام د رقص

ساقي راکړه ته و ماته جام د رقص

رحمان بابا
غزل

تل ژړا فرياد کړم د لبر پر استانه

تل ژړا فرياد کړم د لبر پر استانه

رحمان بابا
غزل

يو ځل وليدې ديار پرېشانې زلفې

يو ځل وليدې ديار پرېشانې زلفې

رحمان بابا
غزل

بې له مينې مې روزگار نه شي پنا يم

بې له مينې مې روزگار نه شي پنا يم

رحمان بابا

کتابونه او نسخې

کتاب‌پېژندنه