د رحمان بابا انځور
د رحمان بابا انځور. Unknown manuscript artist · Public domain · د انځور سرچینه ↗ (په نوې کړکۍ کې پرانیستل کېږي)

کلاسیک · تصوف

رحمان بابا

Rahman Baba

د پښتو ژبې ستر صوفي شاعر؛ کلام یې د مینې، تواضع او انساني یووالي په ساده ژبه بیانوي.

ژوند او اثر

پېژندنه

عبدالرحمن مومند، چې په رحمان بابا مشهور دی، د اوولسمې پېړۍ صوفي شاعر و. هغه د پېښور شاوخوا ژوند وکړ او د دربار له ستاینې او سیاسي قدرت څخه لرې پاتې شو.

د رحمان بابا دیوان د پښتو د تر ټولو ډېر لوستل کېدونکو اثارو له ډلې دی. د ده غزل د عرفان ژور فکر په داسې روانه ژبه وایي چې د عامو خلکو په حافظه کې هم ژوندی پاتې شوی دی.

د پښتو صوفي غزل تر ټولو محبوب غږ؛ د ده دیوان له اتلسمې پېړۍ راهیسې په ګڼو خطي نسخو کې خپور شوی.

ثبت شوي اثار

شعرونه

غزل

که بې ځايه زرکې نه وکښی آواز

که بې ځايه زرکې نه وکښی آواز

رحمان بابا
غزل

بد اختر به نېک اختر نه شي هرگز

بد اختر به نېک اختر نه شي هرگز

رحمان بابا
غزل

تېر شه درست عمر زما په دا هوس

تېر شه درست عمر زما په دا هوس

رحمان بابا
غزل

وېښته سپين سترگې تارېکې غاښ کنډاس

وېښته سپين سترگې تارېکې غاښ کنډاس

رحمان بابا
غزل

که څوک فخر کا په ننگ او په ناموس

که څوک فخر کا په ننگ او په ناموس

رحمان بابا
غزل

څه عجب بلند مقام دی د اخلاص

څه عجب بلند مقام دی د اخلاص

رحمان بابا
غزل

که گوهر د عشق په لاس راکړي غواص

که گوهر د عشق په لاس راکړي غواص

رحمان بابا
غزل

که تر ستوني دېشي گوټ له جام خاص

که تر ستوني دېشي گوټ له جام خاص

رحمان بابا
غزل

که ته نه کړې په بل چا باندې غرض

که ته نه کړې په بل چا باندې غرض

رحمان بابا
غزل

که مې يار په ديدن سر غواړي عوض

که مې يار په ديدن سر غواړي عوض

رحمان بابا
غزل

طمع مه کړه دنيا کې دنشاط

طمع مه کړه دنيا کې دنشاط

رحمان بابا
غزل

نن نگار و ماته راکړ د يارۍ خط

نن نگار و ماته راکړ د يارۍ خط

رحمان بابا
غزل

بلبلان که له گلزاره مومي خط

بلبلان که له گلزاره مومي خط

رحمان بابا
غزل

په تندي چې آتش بل کا مدام شمع

په تندي چې آتش بل کا مدام شمع

رحمان بابا
غزل

که دې پرېکړه له وگړيو رښتيا طمع

که دې پرېکړه له وگړيو رښتيا طمع

رحمان بابا
غزل

هر يو گل د سا د باغ، روشن تر دی تر چراغ

هر يو گل د سا د باغ، روشن تر دی تر چراغ

رحمان بابا
غزل

اورنگ زېب او شاهجان غوندې اشراف

اورنگ زېب او شاهجان غوندې اشراف

رحمان بابا
غزل

چې پای بند شه د ليلی په اشتياق

چې پای بند شه د ليلی په اشتياق

رحمان بابا
غزل

خدايه! څه شه هغه ښکلی ښکلی خلق

خدايه! څه شه هغه ښکلی ښکلی خلق

رحمان بابا
غزل

چې په زړه مې تور لحد شي دخپل خاک

چې په زړه مې تور لحد شي دخپل خاک

رحمان بابا
غزل

ماتوي مې خوله په سوک

ماتوي مې خوله په سوک

رحمان بابا
غزل

زړه مې تراشي د بڼو په تېره نوک

زړه مې تراشي د بڼو په تېره نوک

رحمان بابا
غزل

چې علاج کولی نه شي د قسمت څوک

چې علاج کولی نه شي د قسمت څوک

رحمان بابا
غزل

په ښايست زما د يار نه دي خبر څوک

په ښايست زما د يار نه دي خبر څوک

رحمان بابا
غزل

چې مشغول نه وي د ترکو په جمال څوک

چې مشغول نه وي د ترکو په جمال څوک

رحمان بابا
غزل

که په بخت کم بخته نه وی سوخته دل څوک

که په بخت کم بخته نه وی سوخته دل څوک

رحمان بابا
غزل

زغره واغونده ملا وتړه په جنگ

زغره واغونده ملا وتړه په جنگ

رحمان بابا
غزل

هېڅ مې نه کړه په دا عمر کې حاصل

هېڅ مې نه کړه په دا عمر کې حاصل

رحمان بابا
غزل

يښی مې په سر دی ستا د مخ دمينې گل

يښی مې په سر دی ستا د مخ دمينې گل

رحمان بابا
غزل

مه غوږ باسه د نا اهلو قيل وقال

مه غوږ باسه د نا اهلو قيل وقال

رحمان بابا
غزل

چې له نازه پوشيده لري چشمان خپل

چې له نازه پوشيده لري چشمان خپل

رحمان بابا
غزل

بېلتانه دې هسې خوار کړ زما دل

بېلتانه دې هسې خوار کړ زما دل

رحمان بابا
غزل

چې له مرگه بې پروا يې په هردم

چې له مرگه بې پروا يې په هردم

رحمان بابا
غزل

که مې ونمانځي ساقي په يوه جام

که مې ونمانځي ساقي په يوه جام

رحمان بابا
غزل

هسې زه يم ستا په غم کې بې آرام

هسې زه يم ستا په غم کې بې آرام

رحمان بابا
غزل

هم نغمې کاندي هم رقص کا هم خاندي

هم نغمې کاندي هم رقص کا هم خاندي

رحمان بابا
غزل

د هجران له ډېره غمه ولې نه مرم

د هجران له ډېره غمه ولې نه مرم

رحمان بابا
غزل

که په سر د هغه يار له لاسه سنگ خورم

که په سر د هغه يار له لاسه سنگ خورم

رحمان بابا
غزل

صبح و شام مې لاس نيولي دي دعا کړم

صبح و شام مې لاس نيولي دي دعا کړم

رحمان بابا
غزل

زه دا هسې دېوانه او مجنون چا کړم

زه دا هسې دېوانه او مجنون چا کړم

رحمان بابا
غزل

سر مې په کار نه دی چې يې ستا تر سر قربان کړم

سر مې په کار نه دی چې يې ستا تر سر قربان کړم

رحمان بابا
غزل

د ستا درد به په هزار درمان ور نه کړم

د ستا درد به په هزار درمان ور نه کړم

رحمان بابا
غزل

دا يو څه رنگه ژوندون دی نه پوهېږم

دا يو څه رنگه ژوندون دی نه پوهېږم

رحمان بابا
غزل

بيا دې نوي شراب څښلي دي پوهېږم

بيا دې نوي شراب څښلي دي پوهېږم

رحمان بابا
غزل

په يوه غمزه د سترگو يې فنا شوم

په يوه غمزه د سترگو يې فنا شوم

رحمان بابا
غزل

بادشاهي د گدايانو په دعا شي

بادشاهي د گدايانو په دعا شي

رحمان بابا
غزل

په ښه خوی له بد خواهانو بې پروا يم

په ښه خوی له بد خواهانو بې پروا يم

رحمان بابا
غزل

که چا لار د عاشقۍ وي ور که کړې

که چا لار د عاشقۍ وي ور که کړې

رحمان بابا

کتابونه او نسخې

کتاب‌پېژندنه