Portrait of Khushal Khan Khattak
Portrait of Khushal Khan Khattak. Centiplus · Creative Commons; see source page · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · National

Khushal Khan Khattak

خوشحال خان خټک

Poet, writer, chieftain, and warrior, and a major figure in Pashto literature and a forceful voice for Afghan unity.

Life and work

Introduction

Khushal Khan Khattak was a seventeenth-century poet, writer, tribal leader, and warrior. His life encompassed service to the Mughal court, imprisonment, resistance, and a sustained call for Pashtun unity.

In poetry and prose, Khushal wrote about love, ethics, medicine, hunting, politics, and courage. His vast literary legacy helped establish Pashto as a complete intellectual and literary language.

The most wide-ranging author in classical Pashto literature and one of the principal founders of Pashtun national thought.

Recorded works

Poems

غزل

هر ساعت چې په چا ځي هسې بېکار

هر ساعت چې په چا ځي هسې بېکار

Khushal Khan Khattak
غزل

يو دا هسې ښه بهار

يو دا هسې ښه بهار

Khushal Khan Khattak
غزل

په سرو شونډو دې بازار د شکر مات کړ

په سرو شونډو دې بازار د شکر مات کړ

Khushal Khan Khattak
غزل

په دا شکر چې يې بوی ښکاره آتش کړ

په دا شکر چې يې بوی ښکاره آتش کړ

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې زړه د مال او ملک په هوا نه ولاړ

چې مې زړه د مال او ملک په هوا نه ولاړ

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې ښه تروېت د خپلې چارې ځير کړ

چې مې ښه تروېت د خپلې چارې ځير کړ

Khushal Khan Khattak
غزل

څو يې بوی په هر طرف بهير ونه کړ

څو يې بوی په هر طرف بهير ونه کړ

Khushal Khan Khattak
غزل

لکه خدای چې د يار حسن بې نظير کړ

لکه خدای چې د يار حسن بې نظير کړ

Khushal Khan Khattak
نظم

دا د خان کلان قصيده ده، په احوال دجنگ جدل، چې د مغول له مخالفته وه

په دا کار کې چې چا ووهلې تورې

Khushal Khan Khattak
غزل

مخ يې فکر د نسرين را څخه يووړ

مخ يې فکر د نسرين را څخه يووړ

Khushal Khan Khattak
غزل

پر د قاز شته، پر د باز

پر د قاز شته، پر د باز

Khushal Khan Khattak
غزل

چې هر يار ته مې تر خولې وويست آواز

چې هر يار ته مې تر خولې وويست آواز

Khushal Khan Khattak
غزل

لکه غشي لره بويه تير انداز

لکه غشي لره بويه تير انداز

Khushal Khan Khattak
غزل

په رموز د عاشقانو عاشقان پوهېږي بس

په رموز د عاشقانو عاشقان پوهېږي بس

Khushal Khan Khattak
غزل

په درست کلي کې مې يار دی هغه کس

په درست کلي کې مې يار دی هغه کس

Khushal Khan Khattak
غزل

په لحد کې به هوا نه وي هوس

په لحد کې به هوا نه وي هوس

Khushal Khan Khattak
غزل

ته څه زړه لرې، څه لاس

ته څه زړه لرې، څه لاس

Khushal Khan Khattak
غزل

چې غم لري د مخ همدا وصال بس

چې غم لري د مخ همدا وصال بس

Khushal Khan Khattak
غزل

خدايه! که زه تاته نژدې کېږم په افلاس

خدايه! که زه تاته نژدې کېږم په افلاس

Khushal Khan Khattak
غزل

زه هغه سړی يم چې قلم واخلم په لاس

زه هغه سړی يم چې قلم واخلم په لاس

Khushal Khan Khattak
غزل

سړی ښه دی حق شناس

سړی ښه دی حق شناس

Khushal Khan Khattak
غزل

کله باز کا و مردارې ته هوس

کله باز کا و مردارې ته هوس

Khushal Khan Khattak
غزل

توراني خو د جنجال دي،د پرخاش

توراني خو د جنجال دي،د پرخاش

Khushal Khan Khattak
غزل

له تا به ستا له تېغه عاشق چېرې کا اعراض

له تا به ستا له تېغه عاشق چېرې کا اعراض

Khushal Khan Khattak
غزل

چې د کښليو په ليدل نه وي محظوظ

چې د کښليو په ليدل نه وي محظوظ

Khushal Khan Khattak
غزل

زړه مې بې له عشقه په بل کار نه وي محظوظ

زړه مې بې له عشقه په بل کار نه وي محظوظ

Khushal Khan Khattak
غزل

سخت ساعت دی د وداع

سخت ساعت دی د وداع

Khushal Khan Khattak
غزل

خلقې سره ياري کا په دروغ

خلقې سره ياري کا په دروغ

Khushal Khan Khattak
غزل

که يو گل و ماته راکړې دخپل باغ

که يو گل و ماته راکړې دخپل باغ

Khushal Khan Khattak
غزل

رامعلوم شو د اورنگ عدل و انصاف

رامعلوم شو د اورنگ عدل و انصاف

Khushal Khan Khattak
غزل

چې بنياد يې پيدا شوی په نفاق

چې بنياد يې پيدا شوی په نفاق

Khushal Khan Khattak
غزل

خر د سرو زرور د زين نه دی لايق

خر د سرو زرور د زين نه دی لايق

Khushal Khan Khattak
غزل

ډېر د خيال سواره ترې لاړل معلق

ډېر د خيال سواره ترې لاړل معلق

Khushal Khan Khattak
غزل

درېغه سره تش کړای دا ډک زړونه د فراق

درېغه سره تش کړای دا ډک زړونه د فراق

Khushal Khan Khattak
غزل

که د سرو شونډو سره غواړې تحقيق

که د سرو شونډو سره غواړې تحقيق

Khushal Khan Khattak
غزل

يو څه بحر دی عميق

يو څه بحر دی عميق

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په روی به يې بخښل شي پاک نا پاک

چې په روی به يې بخښل شي پاک نا پاک

Khushal Khan Khattak
غزل

دال او واو د محرم د صفر (اک)

دال او واو د محرم د صفر (اک)

Khushal Khan Khattak
غزل

که زه نه وای تا به ځان لره بلل څوک

که زه نه وای تا به ځان لره بلل څوک

Khushal Khan Khattak
غزل

مرد هغه چې همت پاک، برکت ناک

مرد هغه چې همت پاک، برکت ناک

Khushal Khan Khattak
غزل

نه په خوله گولۍ خوړلې د ټوپک

نه په خوله گولۍ خوړلې د ټوپک

Khushal Khan Khattak
غزل

اقربا راته عقرب شول

اقربا راته عقرب شول

Khushal Khan Khattak
غزل

بد زحمت شي په بازونو يو، يو کال

بد زحمت شي په بازونو يو، يو کال

Khushal Khan Khattak
غزل

که يوه ذره لونگ هم په کې وينه

که يوه ذره لونگ هم په کې وينه

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په زلفو يې پابست شول

چې په زلفو يې پابست شول

Khushal Khan Khattak
غزل

خپل، پردي چې د شمشېر شول

خپل، پردي چې د شمشېر شول

Khushal Khan Khattak
غزل

د ښه يار ديدن وای تل

د ښه يار ديدن وای تل

Khushal Khan Khattak
غزل

مخ دې لاله گل دی،لا بهتر تر لاله گل

مخ دې لاله گل دی،لا بهتر تر لاله گل

Khushal Khan Khattak

Books and editions

Bibliography