Portrait of Khushal Khan Khattak
Portrait of Khushal Khan Khattak. Centiplus · Creative Commons; see source page · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · National

Khushal Khan Khattak

خوشحال خان خټک

Poet, writer, chieftain, and warrior, and a major figure in Pashto literature and a forceful voice for Afghan unity.

Life and work

Introduction

Khushal Khan Khattak was a seventeenth-century poet, writer, tribal leader, and warrior. His life encompassed service to the Mughal court, imprisonment, resistance, and a sustained call for Pashtun unity.

In poetry and prose, Khushal wrote about love, ethics, medicine, hunting, politics, and courage. His vast literary legacy helped establish Pashto as a complete intellectual and literary language.

The most wide-ranging author in classical Pashto literature and one of the principal founders of Pashtun national thought.

Recorded works

Poems

غزل

زه چې خپلو گناهونو ته نظر کړم

زه چې خپلو گناهونو ته نظر کړم

Khushal Khan Khattak
غزل

په کاته شم و عالم و ته حيران

په کاته شم و عالم و ته حيران

Khushal Khan Khattak
غزل

په تېرو تورو درومي يکرنگان

په تېرو تورو درومي يکرنگان

Khushal Khan Khattak
غزل

بېهوده په ځان غره دی دا انسان

بېهوده په ځان غره دی دا انسان

Khushal Khan Khattak
غزل

پنډ، بد روز، بکر، حيران، بهادر خان

پنډ، بد روز، بکر، حيران، بهادر خان

Khushal Khan Khattak
غزل

څو گلرنگه څېرې راغلې په جهان

څو گلرنگه څېرې راغلې په جهان

Khushal Khan Khattak
غزل

څو خبر په قباحت نه شي انسان

څو خبر په قباحت نه شي انسان

Khushal Khan Khattak
غزل

خوږ ژوندون په سړي تريخ کاندي بېلتون

خوږ ژوندون په سړي تريخ کاندي بېلتون

Khushal Khan Khattak
غزل

د زېبا جمال يې ډېر دی زېب و زين

د زېبا جمال يې ډېر دی زېب و زين

Khushal Khan Khattak
غزل

واړه شملې پرېږدي،برېښوي ورته خپل ځان

واړه شملې پرېږدي،برېښوي ورته خپل ځان

Khushal Khan Khattak
غزل

را ښکاره شوې کج فهميې د جهان

را ښکاره شوې کج فهميې د جهان

Khushal Khan Khattak
غزل

عارف سړی هغه دی چې يې شناخت وشو دځان

عارف سړی هغه دی چې يې شناخت وشو دځان

Khushal Khan Khattak
غزل

گوره راته څه وايي دا ستا دواړه چشمان

گوره راته څه وايي دا ستا دواړه چشمان

Khushal Khan Khattak
غزل

که همېش دې همنشين وي تور ماران

که همېش دې همنشين وي تور ماران

Khushal Khan Khattak
غزل

که هر څو ښايسته يې، نه يوسف يې د کنعان

که هر څو ښايسته يې، نه يوسف يې د کنعان

Khushal Khan Khattak
غزل

نفس مې اپريدی دی، څه غم نه لري د دين

نفس مې اپريدی دی، څه غم نه لري د دين

Khushal Khan Khattak
غزل

دا ښايست چې يې په تا باندې کښېښو

دا ښايست چې يې په تا باندې کښېښو

Khushal Khan Khattak
غزل

افرين دې په دا سرو سترگو خونخوارو

افرين دې په دا سرو سترگو خونخوارو

Khushal Khan Khattak
غزل

افرين دې په ولول تورو سنبلو

افرين دې په ولول تورو سنبلو

Khushal Khan Khattak
غزل

بيا له کومه لوريه بوی راغی د څڼو

بيا له کومه لوريه بوی راغی د څڼو

Khushal Khan Khattak
غزل

بندوبست د کاينات دی په خبرو

بندوبست د کاينات دی په خبرو

Khushal Khan Khattak
غزل

پرې غوغا کاڼئ بلبلو

پرې غوغا کاڼئ بلبلو!

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې وليده په زړه کې خيال د واړو

چې مې وليده په زړه کې خيال د واړو

Khushal Khan Khattak
نظم

د اورو د وينې دارو

که دې ځي له اورو وينه

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په لار د رحيل راغی روارو

چې په لار د رحيل راغی روارو

Khushal Khan Khattak
غزل

حب د دنيا څه دی، سر د کل واړه بديو

حب د دنيا څه دی، سر د کل واړه بديو

Khushal Khan Khattak
غزل

د ښادمنو په خندا ږو

د ښادمنو په خندا ږو

Khushal Khan Khattak
غزل

راته مه وايه په تا ږو

راته مه وايه په تا ږو

Khushal Khan Khattak
غزل

ستا په ور د سرفرازو

ستا په ور د سرفرازو

Khushal Khan Khattak
غزل

سپينو وازدو لره ورغله پيشو

سپينو وازدو لره ورغله پيشو

Khushal Khan Khattak
غزل

عجب کار دی ستا د شونډو

عجب کار دی ستا د شونډو

Khushal Khan Khattak
غزل

که د زړه څه خو ترس، ډار وای څه به ښه و

که د زړه څه خو ترس، ډار وای څه به ښه و

Khushal Khan Khattak
غزل

کل قربان شه تر جمال د ښو يارانو

کل قربان شه تر جمال د ښو يارانو

Khushal Khan Khattak
غزل

لېوني شول پښتانه په منصبونو

لېوني شول پښتانه په منصبونو

Khushal Khan Khattak
غزل

ما خوب ليده په خدای ږو، چې زه ته سره پخلا يو

ما خوب ليده په خدای ږو، چې زه ته سره پخلا يو

Khushal Khan Khattak
غزل

پياله کړې راته ډکه، زه يې ستا له لاسه واخلم

پياله کړې راته ډکه، زه يې ستا له لاسه واخلم

Khushal Khan Khattak
غزل

ما هغه سړی شمارلی دی په ورکو

ما هغه سړی شمارلی دی په ورکو

Khushal Khan Khattak
غزل

موږه می پرست يو

موږه می پرست يو

Khushal Khan Khattak
غزل

ودې نه وينم زه ستا وصال په سترگو

ودې نه وينم زه ستا وصال په سترگو

Khushal Khan Khattak
غزل

هر نا اهل مزه څه زده د خبرو

هر نا اهل مزه څه زده د خبرو

Khushal Khan Khattak
غزل

يا په زړه کې مهر ځای وای د بتانو

يا په زړه کې مهر ځای وای د بتانو

Khushal Khan Khattak
غزل

يو څه داغ لرم په زړه د نادرستو

يو څه داغ لرم په زړه د نادرستو

Khushal Khan Khattak
غزل

تور وربل دې په سپين مخ را آشفته شو

تور وربل دې په سپين مخ را آشفته شو

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې ستا کوڅه ماوا شو

چې مې ستا کوڅه ماوا شو

Khushal Khan Khattak
غزل

څه د بدو ږغ و چې ماښام راباندې وشو

څه د بدو ږغ و چې ماښام راباندې وشو

Khushal Khan Khattak
غزل

زما عشق په هغه شان، دی لکه و

زما عشق په هغه شان، دی لکه و

Khushal Khan Khattak
غزل

چې دې زړه، هسې پرې ناز کوه دلبره

چې دې زړه، هسې پرې ناز کوه دلبره!

Khushal Khan Khattak
غزل

چې پيدا چېرې په ملک کې يو حبيب شو

چې پيدا چېرې په ملک کې يو حبيب شو

Khushal Khan Khattak

Books and editions

Bibliography