Portrait of Khushal Khan Khattak
Portrait of Khushal Khan Khattak. Centiplus · Creative Commons; see source page · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · National

Khushal Khan Khattak

خوشحال خان خټک

Poet, writer, chieftain, and warrior, and a major figure in Pashto literature and a forceful voice for Afghan unity.

Life and work

Introduction

Khushal Khan Khattak was a seventeenth-century poet, writer, tribal leader, and warrior. His life encompassed service to the Mughal court, imprisonment, resistance, and a sustained call for Pashtun unity.

In poetry and prose, Khushal wrote about love, ethics, medicine, hunting, politics, and courage. His vast literary legacy helped establish Pashto as a complete intellectual and literary language.

The most wide-ranging author in classical Pashto literature and one of the principal founders of Pashtun national thought.

Recorded works

Poems

غزل

چې د دواړو سترگو شېر در څخه شته

چې د دواړو سترگو شېر در څخه شته

Khushal Khan Khattak
غزل

چې دا هسې رنگ ماڼې کړې بې گناهه

چې دا هسې رنگ ماڼې کړې بې گناهه

Khushal Khan Khattak
غزل

چې له هر چا طمع پرېکړې سلطاني ده

چې له هر چا طمع پرېکړې سلطاني ده

Khushal Khan Khattak
غزل

چې دا هسې يې اغازه عربده کړه

چې دا هسې يې اغازه عربده کړه

Khushal Khan Khattak
غزل

چې بنياد د عاشقيې چا کاوه

چې بنياد د عاشقيې چا کاوه

Khushal Khan Khattak
غزل

څو راسره خلکه جفا ډېره هغه کس کړه

څو راسره خلکه جفا ډېره هغه کس کړه

Khushal Khan Khattak
غزل

څو جفا راسره ډېره هغه کس کړه

څو جفا راسره ډېره هغه کس کړه

Khushal Khan Khattak
غزل

چې گټل، خورول، بخښل کا ځوان هغه

چې گټل، خورول، بخښل کا ځوان هغه

Khushal Khan Khattak
غزل

ځان چې پېژني که گورې ښه هغه

ځان چې پېژني که گورې ښه هغه

Khushal Khan Khattak
غزل

څه لره مې زړه وړې، چې د زړه ساتل دې نه زده

څه لره مې زړه وړې، چې د زړه ساتل دې نه زده

Khushal Khan Khattak
غزل

څو په باغ کې لا يو گل د نوبهار شته

څو په باغ کې لا يو گل د نوبهار شته

Khushal Khan Khattak
غزل

څو په باغ او په بوستان کې لا لاله شته

څو په باغ او په بوستان کې لا لاله شته

Khushal Khan Khattak
غزل

چرگ دې خپل چرگوالی کا، که يې رضا ده

چرگ دې خپل چرگوالی کا، که يې رضا ده

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې وليده د زړه په سترگو خپل زړه

چې مې وليده د زړه په سترگو خپل زړه

Khushal Khan Khattak
غزل

چې وايم هغه نه کا دا زما زويه گمراه

چې وايم هغه نه کا دا زما زويه گمراه

Khushal Khan Khattak
غزل

چې تا وته نظر کړم، نور مې هېر دي ښايسته

چې تا وته نظر کړم، نور مې هېر دي ښايسته

Khushal Khan Khattak
غزل

چې پرېوځي څوک له پاڼه، موميايي ورلره بويه

چې پرېوځي څوک له پاڼه، موميايي ورلره بويه

Khushal Khan Khattak
غزل

حيران يم، نه پوهېږم چې له ياره مخ پوښل څه

حيران يم، نه پوهېږم چې له ياره مخ پوښل څه

Khushal Khan Khattak
غزل

خپله پوهه به لرم، خپله لره

خپله پوهه به لرم، خپله لره

Khushal Khan Khattak
غزل

خواږه عمر غوندې تلنه کوې ښه

خواږه عمر غوندې تلنه کوې ښه

Khushal Khan Khattak
غزل

خوله مې غوښته له نگارې، را يې نه کړه

خوله مې غوښته له نگارې، را يې نه کړه

Khushal Khan Khattak
غزل

خاتمه که د سړي په خيريت ده

خاتمه که د سړي په خيريت ده

Khushal Khan Khattak
غزل

د اسمان په حکم څه فتنه بر پای ده

د اسمان په حکم څه فتنه بر پای ده

Khushal Khan Khattak
غزل

د جهان خوښي همه دهغه کس ده

د جهان خوښي همه دهغه کس ده

Khushal Khan Khattak
غزل

د عشق بخره ازلي ده، په جنگ نه ده

د عشق بخره ازلي ده، په جنگ نه ده

Khushal Khan Khattak
غزل

د مجاز عاشقي عين حقيقت ده

د مجاز عاشقي عين حقيقت ده

Khushal Khan Khattak
غزل

د سپېرو خاورو غوغا ده

د سپېرو خاورو غوغا ده

Khushal Khan Khattak
غزل

درته چا وی چې د يار سره جفا کړه

درته چا وی چې د يار سره جفا کړه

Khushal Khan Khattak
غزل

د ماړه تر فهمه هيڅ نه ده غنمينه

د ماړه تر فهمه هيڅ نه ده غنمينه

Khushal Khan Khattak
غزل

د گلونو قدر چا زده

د گلونو قدر چا زده؟

Khushal Khan Khattak
غزل

د سبا باده گذر په چمن بيا کړه

د سبا باده گذر په چمن بيا کړه

Khushal Khan Khattak
غزل

د دانا په ځان بلا شوه خپله پوهه

د دانا په ځان بلا شوه خپله پوهه

Khushal Khan Khattak
غزل

د ناکس له اشنايۍ توبه توبه

د ناکس له اشنايۍ توبه توبه

Khushal Khan Khattak
غزل

در خو خود په ادم خان باندې شيدا وه

در خو خود په ادم خان باندې شيدا وه

Khushal Khan Khattak
غزل

د يوه بادشاه په حکم شوم اگاه

د يوه بادشاه په حکم شوم اگاه

Khushal Khan Khattak
غزل

د ښايست سره سل نورې چارې بويه

د ښايست سره سل نورې چارې بويه

Khushal Khan Khattak
غزل

د ليلا د مخ څو ډېره زېبايي ده

د ليلا د مخ څو ډېره زېبايي ده

Khushal Khan Khattak
غزل

د دنيا د سود د پاره کوڼ او گوره

د دنيا د سود د پاره کوڼ او گوره

Khushal Khan Khattak
غزل

دا ښه گل چې يې کمی دجمال نشته

دا ښه گل چې يې کمی دجمال نشته

Khushal Khan Khattak
غزل

د غليم سره به نه کا مکر، دروه

د غليم سره به نه کا مکر، دروه

Khushal Khan Khattak
غزل

راته نيسي جانانه، د شرابو پيمانه

راته نيسي جانانه، د شرابو پيمانه

Khushal Khan Khattak
غزل

زړه راپسې سر شو، راته وايي چې ويېږه

زړه راپسې سر شو، راته وايي چې ويېږه

Khushal Khan Khattak
غزل

زه يو يار غواړم زېبا ښه

زه يو يار غواړم زېبا ښه

Khushal Khan Khattak
غزل

زمانه راته په څو پرته په څو وه

زمانه راته په څو پرته په څو وه

Khushal Khan Khattak
غزل

سپينه ږيره د مردانو کد خدايي ده

سپينه ږيره د مردانو کد خدايي ده

Khushal Khan Khattak
غزل

زوړ خوشال چې د دلبرو ديدن غواړي

زوړ خوشال چې د دلبرو ديدن غواړي

Khushal Khan Khattak
نظم

لقوه باد

چې د چا باد لقوه شي

Khushal Khan Khattak
غزل

سترگې ستا غړوي زړه

سترگې ستا غړوي زړه

Khushal Khan Khattak

Books and editions

Bibliography